Do Deliusza – interpretacja

Oda „Do Deliusza” została napisana przez rzymskiego poetę Horacego. Rozpoczynając jej interpretację, warto wiedzieć, że tytułowy Deliusz to postać historyczna, żyjąca w starożytnym Rzymie. Deliusz był za życia literatem Oktawiana Augusta, przyjacielem Horacego. Słynął ze zmienności w poglądach politycznych, które dostosowywał do panującej w danej chwili sytuacji.

Dies irae – interpretacja

Dies irae to tytuł hymnu napisanego przez Jana Kasprowicza, który ukazał się w 1902 roku w tomiku „Ginącemu Światu”. W dosłownym tłumaczeniu Dies irae oznacza dzień gniewu, jest to tytuł średniowiecznego hymnu mszalnego który śpiewany był w dni zaduszne i podczas uroczystości pogrzebowych. Jego autorstwo przypisuje się Tomaszowi z Celano.

Serwus madonna – interpretacja

Konstanty Ildefons Gałczyński to polski poeta tworzący w okresie literackiego dwudziestolecia międzywojennego czy początkach Nowej Fali, ale niezwiązany na stałe z żadną grupą poetycką. Jego twórczość charakteryzowały kontrasty, łączenie patosu i komizmu, romansu i religii. Jednym z bardziej znanych utworów poety jest Serwus madonna – wiersz, który doczekał się między innymi licznych interpretacji wokalnych.

Burza – interpretacja

„Burza” to wiersz Adama Mickiewicza, który pochodzi z cyklu Sonetów Krymskich, ukazujących się w latach 1825-26. Jest to czwarty sonet z całego cyklu, który kończy trylogię marynistyczną, związaną z podróżą morską na Półwysep Krymski. Utwór powstał na podstawie prawdziwych wydarzeń i opisuje siłę natury, z którą człowiek nie ma szans wygrać.

Kowal – interpretacja

„Kowal” to wiersz Leopolda Staffa, który został wydany w 1901 roku w pierwszym tomiku artysty – „Sny o potędze”. Utwór nie jest przykładem typowej poezji Młodej Polski, w której twórcy skupiali się na przemyśleniach i braku działania. Tytułowy kowal to człowiek pracy, który działa, a nie myśli, czym wyróżnia się od innych osób w swoich czasach. Jest to jeden z najsłynniejszych utworów Leopolda Staffa.

Krzak dzikiej róży w ciemnych Smreczynach – interpretacja

Wiersz „Krzak dzikiej róży w ciemnych Smreczynach” Jana Kasprowicza to cykl czterech sonetów. Każdy z nich opisuje tatrzańskie widoki i zachwyt poety nad nimi. Sonety są ze sobą powiązane, jednak każdy z nich może stanowić oddzielny wiersz. Cały utwór powstał w 1898 roku i został umieszczony w zbiorze „Krzak dzikiej róży”.