Burza – interpretacja

„Burza” to wiersz Adama Mickiewicza, który pochodzi z cyklu Sonetów Krymskich, ukazujących się w latach 1825-26. Jest to czwarty sonet z całego cyklu, który kończy trylogię marynistyczną, związaną z podróżą morską na Półwysep Krymski. Utwór powstał na podstawie prawdziwych wydarzeń i opisuje siłę natury, z którą człowiek nie ma szans wygrać.

Kowal – interpretacja

„Kowal” to wiersz Leopolda Staffa, który został wydany w 1901 roku w pierwszym tomiku artysty – „Sny o potędze”. Utwór nie jest przykładem typowej poezji Młodej Polski, w której twórcy skupiali się na przemyśleniach i braku działania. Tytułowy kowal to człowiek pracy, który działa, a nie myśli, czym wyróżnia się od innych osób w swoich czasach. Jest to jeden z najsłynniejszych utworów Leopolda Staffa.

Krzak dzikiej róży w ciemnych Smreczynach – interpretacja

Wiersz „Krzak dzikiej róży w ciemnych Smreczynach” Jana Kasprowicza to cykl czterech sonetów. Każdy z nich opisuje tatrzańskie widoki i zachwyt poety nad nimi. Sonety są ze sobą powiązane, jednak każdy z nich może stanowić oddzielny wiersz. Cały utwór powstał w 1898 roku i został umieszczony w zbiorze „Krzak dzikiej róży”.

Stepy akermańskie – interpretacja

Wiersz „Stepy akermańskie” pióra Adama Mickiewicza po raz pierwszy został opublikowany w 1826r. Jest to pierwszy z osiemnastu utworów tworzących cykl „Sonetów krymskich” powstałych podczas podróży poety na Półwysep Krymski. Sonet przedstawia wizję rozdarcia samotnego wędrowca między zachwytem nad pięknem przyrody a tęsknotą za ukochaną Ojczyzną.

Pieśń XXIV z Ksiąg wtórych – Niezwykłym i nie leda piórem opatrzony – interpretacja

Stała obecność poezji Jana Kochanowskiego w literaturze polskiej jest najlepszym dowodem na jej ponadczasowy wymiar. Przeszło cztery wieki nieustającej sławy są potwierdzeniem słów zawartych w „Pieśni XXIV Ksiąg Wtórych”: „Nie umrę”. Rzeczywiście, poezja renesansowego artysty nie tylko przetrwała do dzisiejszych czasów, lecz jest częstą inspiracją dla współczesnych poetów.

Pieśń IX (Chce­my so­bie być ra­dzi?) – interpretacja

Pieśń IX z Ksiąg Pierwszych zalicza się do tej ostatniej kategorii. Najsłynniejszy polski poeta renesansu zastanawia się w pieśni nad kwestią szczęścia w życiu, a także rozstrzyga zalety stoicyzmu oraz epikureizmu, czyli dwóch odrębnych od siebie nurtów filozoficznych powstałych w starożytnej Grecji, po raz pierwszy złączonych w poezji przez wspomnianego już Horacego.

Najkrótsza definicja życia – interpretacja

Józef Baran to poeta, który swój debiut odbył w 1969 roku na łamach tygodnika „Życie literackie”. Od 1989 roku jego poezja zaczęła pojawiać się w programach szkolnych, a w późniejszych latach na maturach z języka polskiego. Jego wiersze są inspiracją nie tylko dla polskiej oświaty, ale także wielu polskich piosenkarzy i kompozytorów, np. Starego Dobrego Małżeństwa, Hanny Banaszak, czy Andrzej Zaryckiego.